Zapalenie krtani u dorosłego Uporczywe drapanie w gardle, chrypka, trochę nawet boli, no cóż, kupię jakieś pastylki i mi przejdzie, pomyślał nie jeden, aż w końcu stracił głos, czyli zapalenie krtani u dorosłego. W większości przypadków tabletki do ssania dają radę, jednakże kiedy objawy trwają więcej, niż dwa tygodnie warto skonsultować się ze specjalistą. Zasadniczo zapalenie krtani może być bardzo groźne dla dzieci jednak dorośli też nie są całkowicie bezpieczni. W najgorszym wypadku może nawet dojść do uduszenia. Kto może zachorować na zapalenie krtani? Najczęściej na zapalenie krtani chorują osoby z „grup ryzyka”: alergicy, cierpiący na chorobę refluksową, mający zaburzenia hormonalne, przechodzący nawracające lub przewlekłe zapalenia w obrębie dróg oddechowych (np. przewlekłe zapalenie zatok, gardła, nieżyt nosa), palące tytoń, nadmiernie spożywające alkohol, pracujące w pomieszczeniach suchych (np. źle funkcjonująca klimatyzacja), pełnych oparów chemicznych i pyłów, zawodowo nadużywające głosu (np. nauczyciele, dziennikarze, recepcjoniści). Jednakże na zapalenie krtani może zachorować każdy, szczególnie w okresie jesienno-zimowym. Obserwuje się jednak zwiększoną podatność pacjentów z wyżej wymienionych grup ryzyka, stąd, jeżeli do nich należysz, powinieneś na siebie szczególnie uważać. Nie lekceważ przedłużających się objawów. W przypadku nawrotów lub wyjątkowo uciążliwej infekcji, pomyśl o konsultacji laryngologicznej, bądź foniatrycznej. Co gdy lekarz podejrzewa zapalenie krtani u dorosłego? Jeśli rzeczywiście masz zapalenie krtani, istotne jest stwierdzenie, jaki to rodzaj. Czasem lekarz może się tego domyślić już na podstawie objawów. Zarazem wywiad lekarski jest bardzo istotny, jednak w przypadku chorób krtani, także infekcyjnych, bardzo często potrzebna jest pogłębiona diagnostyka. Podstawową metodą stosowaną w diagnostyce chorób krtani jest laryngoskopia: pośrednia, klasyczna z użyciem lusterka krtaniowego (laryngologicznego) – pozwala obejrzeć narząd (patyczek i szerokie otwarcie ust nie wystarczy), jednak często nie umożliwi ostatecznej, precyzyjnej oceny charakteru zmian, bezpośrednia, endoskopowa, przy użyciu sztywnego lub giętkiego fiberoskopu zobacz film (aparatu pomocnego do oglądania miejsc trudno dostępnych – krtań do nich należy). Badanie endoskopowe krtani (znane pod nazwą direktoskopia), przeprowadzone w znieczuleniu ogólnym, może być zarówno diagnostyczne, jak i terapeutyczne. Czasem stosuje się również bronchoskopię, jeśli lekarz chce ocenić większą powierzchnię układu oddechowego. Jakie są zalety bronchoskopii? Dzięki niej możemy nie tylko zdiagnozować chorobę, ale też pobrać wycinek do badania, wyciąć niepokojącą nas zmianę. A może tak mniej inwazyjnie… Czasem zalecane jest również usg krtani. Metoda nie jest co prawda używana w diagnostyce zapaleń krtani, ale może być pomocna przy podejrzeniu chorób współistniejących, jak np. porażenie fałdów głosowych – czytaj więcej. Ostre nieżytowe zapalenie krtani u dorosłego Jest to najczęstsze i najbardziej typowe zapalenie krtani u osób dorosłych. Może powstać samoistnie lub jako zakażenie zstępujące (źródłem jest wtedy infekcja gardła, zatok przynosowych). Rzadziej wstępuje jako następstwo zapalenia oskrzeli. Niestety, kiedy zapalenie trwa długo, może dojść do tego, iż zmienioną błonę śluzową zasiedlą chorobotwórcze bakterie. Jak przebiega nieżytowe zapalenie krtani u dorosłych? Na początku wydaję się nam, że gdzieś się troszeczkę przeziębiliśmy. Dręczy nas wodnisty katar, ból gardła, złe samopoczucie pojawiają się stany podgorączkowe. Później stan ogólny pogarsza się, dołącza się drapanie, uczucie suchości w krtani, kaszel, chrypka aż do bolesnego bezgłosu. Takie ostre zapalenie krtani trwa zwykle dwa tygodnie. Jak je rozpoznać… Rozpoznanie stawia się na podstawie objawów i badania chorego. … i jak leczyć? W leczeniu stosuje się odpoczynek w domu i leki: przeciwgorączkowe, przeciwobrzękowe, przeciwkaszlowe, mukolityczne (rozrzedzające i zmniejszające lepkość śluzu w drogach oddechowych). Ważne jest ograniczenie wysiłku głosowego, unikanie czynników drażniących, przebywanie w pomieszczeniach wilgotnych i z odpowiednią temperaturą (ok. 20°C). Można stosować inhalacje domowe nad parą wodną z dodatkiem rumianku, szałwi, olejków miętowego lub eukaliptusowego (jeśli jesteś alergikiem – zachowaj ostrożność i upewnij się, że leki roślinne nie pogorszą twojego stanu). W specjalistycznej placówce można zastosować inhalacje wibroaerozolami leków przeciwzapalnych, antybiotyków i leków przyspieszających regenerację śluzówki. leczenie inhalacyjne – czytaj więcej Krtań – szybkie SOS Istnieje możliwość wykonania dokrtaniowych wlewek z leków, które pozwalają na szybszy powrót do zdrowia. Oczywiście można tego dokonać tylko w gabinecie lekarskim. Dlatego, jeżeli pracujesz swoim głosem warto taką opcję rozważyć. Jak samemu sobie pomóc? Naukowcy z Chin wykazali, iż osoby które spożywają probiotyki bądź w ich diecie znajduje się dużo jogurtów i kefirów, rzadziej chorują na zakażenia górnych dróg oddechowych. Ponadto, jeżeli już dojdzie do zakażenia pacjenci bardzo często nie wymagają długotrwałej antybiotykoterapii. Nieproszeni goście W przypadku nadkażenia bakteryjnego wskazana jest antybiotykoterapia. Do powikłań, pod postacią zapalenia płuc, zakażenia uogólnionego, uszkodzenia mięśnia głosowego, częściej dochodzi u osób starszych. Uwaga! Objawy ostrego zapalenia krtani, które nie ustępują w ciągu trzech tygodni, mimo prawidłowego leczenia, powinny budzić niepokój i być wskazaniem do poszerzenia diagnostyki. Jeżeli w trakcie zapalenia krtani zauważysz u siebie świst krtaniowy lub duszność, może to oznaczać, że już wcześniej istniało zwężenie dróg oddechowych: na przykład porażenie fałdów głosowych, zwężenie wrodzone, pourazowe albo jeszcze inna przyczyna. Ostre zapalenie nagłośni, ropień krtani, ropowica krtani Wśród rzadziej występujących ostrych zapaleń krtani wymienia się zapalenie nagłośni, ropień krtani i ropowicę krtani. Wówczas etiologia schorzenia jest bakteryjna, pacjenci wymagają hospitalizacji i w niektórych przypadkach postępowania chirurgicznego. Przewlekłe zapalenie krtani u dorosłego Przewlekłe zapalenie krtani u dorosłego jest spowodowane czynnikami drażniącymi, działającymi na błonę śluzową krtani. Szczególnie narażone na tego typu chorobę są osoby nadużywające głosu (nauczyciele, śpiewacy). Do objawów zaliczamy uczucie suchości, drapanie, chrypkę, zaburzenia głosu, pochrząkiwanie zaleganie gęstej wydzieliny W leczeniu najważniejsze jest unikanie czynników drażniących, oddychanie wilgotnym powietrzem. Stosuj leki mukolityczne, inhalacje solankowe, nebulizację z soli fizjologicznej, jonoforezę jodową. Dobre efekty daje także leczenie uzdrowiskowe, dlatego może warto wybrać się na krótkie wczasy w urokliwe miejsce. Ponadto, rozważ cykle inhalacji z wibroaerozoli leków przeciwzapalnych, które przyspieszają regenerację śluzówki, gdyż szybko polepszają stan chorych. Pamiętaj! Prawidłowe rozpoznanie i leczenie przewlekłego zapalenia krtani u dorosłego jest bardzo ważne, ponieważ w niektórych przypadkach może dojść do powstania zmian nowotworowych. Zobacz: leczenie inhalacyjne Polecane produkty na zapalenie krtani u dorosłego, leczenie Inhalator pneumatyczny Elisir Jeden z najpopularniejszych obecnie inhalatorów pneumatycznych na rynku, przeznaczony do leczenia środkowych i dolnych partii dróg oddechowych. Dzięki swoim zaletom jest to doskonały inhalator dla dzieci. Posiada w wyposażeniu nowoczesną głowicę Rapid Flaem 6+, która zapewnia skuteczną i komfortową inhalację najniższych obszarów płuc. Wysoka jakość wykonania inhalatora umożliwia częste użytkowanie przez długi okres czasu. Inhalator Omron CompAir Basic C803 Najmniejszy Nebulizator z kompresorem firmy OMRON, zapewnia wygodną terapię przy lekkiej astmie przewlekłym zapaleniu oskrzeli, alergiach i innych chorobach układu oddechowego, doskonały inhalator do użytku domowego. Łatwa i prosta obsługa jednym przyciskiem. Zobacz także: Leczenie inhalacyjne Badanie poligraficzne Badania słuchu Centralne testy słuchowe Chrapanie Leczenie chrapania Fiberoskopia Operacje zatok FESS Przycięcie migdałków podniebiennych Wycięcie migdałków Brodawczaki krtani Rak krtani Szumy uszne Krzywa przegroda nosowa

fot. Adobe Stock Jest mniej znana i rozpowszechniona niż przenoszona głównie poprzez kontakty seksualne chlamydia trachomatis, podobnie jak ona wiąże się jednak z poważnymi powikłaniami. Chlamydia pneumoniae błyskawicznie się rozprzestrzenia i szybko może spowodować epidemię. Jak ją rozpoznać i leczyć? Czym jest chlamydia pneumoniae? Rozróżniamy trzy postaci chlamydii – każda ma inną drogę zakażenia: chlamydia trachomatis (najbardziej znana, można się nią zarazić głównie poprzez zbliżenia dopochwowe, a także seks analny i oralny), chlamydia pneumoniae i chlamydia psittaci. Chlamydia pneumoniae przenosi się głównie drogą kropelkową. Szybko się rozprzestrzenia szczególnie w dużych skupiskach ludzkich, np. szkołach, przez co może powodować epidemie. Jest chorobą płuc i oskrzeli wywoływaną przez bakterie. Zagraża szczególnie dzieciom powyżej 5. roku życia i osobom starszym, u których może doprowadzić do zapalenia tchawicy, krtani, oskrzeli bądź zapalenia płuc (w 5% przypadków). To właśnie zapalenie płuc jest szczególnie niebezpieczne dla seniorów, u których może spowodować niewydolność tego organu i zgon. Co ciekawe, chlamydia pneumoniae w zasadzie nie występuje u dzieci młodszych niż pięcioletnie. Zakażenie Chlamydia pneumoniae może nasilać objawy astmy Objawy chlamydii pneumoniae Zdecydowana większość zakażeń – około 90% – ma charakter bezobjawowy. W innych przypadkach wiążą się one głównie z infekcjami górnych dróg oddechowych. Choroba ma zwykle łagodny przebieg. Możemy ją rozpoznać po: stanach podgorączkowych lub gorączce, bólach głowy, kaszlu, bólu gardła, chrypce, bólach mięśni i stawów. Na czym polega leczenie chlamydii pneumoniae? Warto wiedzieć, że leczenie tego rodzaju chlamydii zależy od tego, czy choroba ma przebieg łagodny, czy ostry. W przypadku łagodnej odmiany chlamydii stosuje się leczenie objawowe, a ostrej – antybiotykoterapię. Stosowanie antybiotyków jest konieczne w przypadku wystąpienia ostrych zapaleń: migdałków, zatok, krtani, oskrzeli lub ucha środkowego. Najskuteczniejsze są wśród nich makrolidy, tetracykliny i fluorochinolony. Leczenie powinno wówczas trwać przynajmniej dwa tygodnie. Zdarza się, że długotrwałe infekcje leczy się nawet 6 tygodni. Terapii nie wolno jednak przerywać, ponieważ może to spowodować nawrót choroby. Pamiętajmy, że chlamydię pneumoniae trzeba leczyć – bez tego choroba może wywołać groźne powikłania, chorobę wieńcową lub astmę. Uważa się też, że bakterie ją wywołujące mogą także przyczyniać się do rozwoju choroby niedokrwiennej serca, stwardnienia rozsianego, miażdżycy i choroby Alzheimera. Zobacz też:Chlamydia pneumoniae, moja historia, leczenieMoże prowadzić do poronień i bezpłodności, a zagraża głównie kobietom. Bierzemy pod lupę chlamydię Uwaga! Powyższa porada jest jedynie sugestią i nie może zastąpić wizyty u specjalisty. Pamiętaj, że w przypadku problemów ze zdrowiem należy bezwzględnie skonsultować się z lekarzem!

Objawy zapalenia zatok to ból głowy w okolicach czoła, ból zębów, ból oczu i nosa, katar, zatkany nos. Objawy zależą od rodzaju zapalenia zatok (ostre zapalenie zatok, podostre zapalenie zatok, przewlekłe zapalenie zatok) oraz miejsca, w którym występuje zapalenie (zatoki szczękowe, zatoki czołowe, zatoki sitowe, zatoka klinowa). Przyczyna każdego rodzaju zapalenia zatok może być bakteryjna, alergiczna, wirusowa lub grzybicza. Jak leczyć zapalenie zatok? Objawem zapalenia zatok najczęściej jest silny ból głowy w okolicach nasady nosa i czoła. Przy zapaleniu zatok ból głowy nasila się przy pochylaniu głowy. Ból zatok nie jest jedynym objawem – w przebiegu choroby pojawia się katar, uczucie zmęczenia, zaburzenia węchu, gorączka. Jeśli zapalenie zatok nie jest odpowiednio leczone, może doprowadzić do powikłań, takich jak zapalenie nerwu wzrokowego, zapalenie gałki ocznej, zapalenie opon mózgowych. Sprawdź: Leki na zapalenie zatok, zestaw do płukania nosa i zatok Zapalenie zatok – rodzaje Wyróżniamy cztery rodzaje zatok: zatoki szczękowe (znajdują się pod policzkami); zatoki sitowe (zlokalizowane są między oczami); zatoki klinowe (znajdują się w środku czaszki); zatoki czołowe (zlokalizowane są nad oczami). Ze względu na czas trwania choroby wyróżnia się: ostre zapalenie zatok – gwałtowny początek choroby; trwa do 3-4 tygodni; występuje silny ból w głowy w okolicy czoła i nasady nosa; podostre zapalenie zatok – trwa od 4 do 8 tygodni, przewlekłe zapalenie zatok – utrzymuje się powyżej 8 tygodni; nawracające zapalenie zatok – co najmniej 4 epizody w trakcie roku; często nawraca mimo leczenia. Zapalenie zatok – przyczyny bakterie; wirusy; infekcja grzybicza; alergia; astma; przewlekłe podrażnienie błony śluzowej (np. palenie papierosów); krzywa przegroda nosowa; przerost migdałków; próchnica; infekcja zęba. Bakteryjne zapalenie zatok mogą wywołać moraxella catarrhalis; streptococcus pneumoniae – bakteria znana jako pneumokok, dwoinka zapalenia płuc; haemophilus influenzae – wywołująca też zapalenie opon mózgowych. Przyczyną wirusowego zapalenia zatok mogą być wirus grypy, adenowirusy, koronawirusy, rynowirusy). Na grzybicze zapalenie zatok narażone są osoby z cukrzycą i obniżoną odpornością (np. pacjenci po przeszczepie, osoby z AIDS). W grupie ryzyka zapalenia zatok są również astmatycy i alergicy – szczególnie w przypadku źle leczonej lub źle kontrolowanej alergii i astmy. Zapalenie zatok – rozpoznanie Podstawą rozpoznania zapalenia zatok jest wywiad lekarski, badania laryngologiczne oraz badania dodatkowe. Podstawowym badaniem laryngologicznym jest rynoskopia przednia. Za pomocą wziernika lekarz ocenia stan przegrody nosa, błonę śluzową pod kątem występowania obrzęków, stanu zapalnego i nagromadzenia wydzieliny. Uzupełnieniem może być badanie endoskopowe. badanie radiologiczne (na zdjęciu określa się przejrzystość zatoki, badanie może uwidocznić obecność płynu, obrzęk błony śluzowej); badanie tomograficzne zatok (badanie TK obecnie jest częściej zlecane – pozwala na dokładną analizę zakresu zmian patologicznych, w niektórych przypadkach pozwala też określić przyczynę zapalenia zatok). Dodatkowym badaniem może być diagnostyka alergologiczna (testy alergiczne zalecane są, jeśli lekarz podejrzewa występowanie alergii – jako przyczyny zapalenia zatok) oraz pobranie materiału biologicznego (posiew – wydzielina z zatok wysyłana jest do laboratorium mikrobiologicznego). Zapalenie zatok – objawy Objawy zapalenia zatok zależą od miejsca, w którym występuje stan zapalny - zapalenie każdej z zatok może dawać nieco inne objawy. Objawy zapalenia zatok sitowych: ból głowy; ból w kącikach oczu; ucisk w kącikach oczu; ból nasilający się przy kaszlu; ból nasilający się w pozycji leżącej; W przypadku zapalenia zatok sitowych ból może maleć po uniesieniu głowy. Objawy zapalenia zatok czołowych: ból głowy; ból w okolicy czoła; ból nasila się w pozycji leżącej; ból nasila się po pochyleniu głowy; ból może się zmniejszyć przy uniesieniu głowy. Objawy zapalenia zatoki klinowej: ból głowy – w okolicy czołowej; ból w okolicy potylicznej; ból w oczodołach; ból promieniujący do szczytu głowy. Objawy zapalenia zatok szczękowych: ból zębów (szczególnie ból górnej szczęki); ból skroni; ból wokół oczu; ból nasila się przy pochylaniu się i przy uniesieniu głowy. Inne objawy zapalenia zatok: ropna wydzielina w nosie; ściekanie ropnej wydzieliny po tylnej ściance; zatkany nos, niedrożność nosa; stan podgorączkowy (przewlekłe zapalenie zatok); gorączka (w przypadku ostrego zapalenia zatok); kaszel; zatkane ucho; nieprzyjemny zapach z ust. Sprawdź: Leki przeciwwirusowe, tabletki przeciwwirusowe Zapalenie zatok bez wydzieliny Czy możliwe jest zapalenie zatok bez kataru? Zazwyczaj to właśnie katar jest typowym objawem zapalenia zatok. Na początku procesu zapalnego wydzielina ma utrudnione ujście z zatok, gromadzą się w niej drobnoustroje. Charakterystycznym objawem pierwszych dni zapalenia zatok jest katar. Jeśli występuje ból zatok, a katar nie występuje, należy skonsultować się z lekarzem, który zleci badania ogólnego stanu zdrowia. Zapalenie zatok – powikłania Nieleczone lub niewłaściwie leczone zapalenie zatok może skutkować powikłaniami oczodołowymi ( ropień podokostnowy; ropowica oczodołu; zapalenie nerwu wzrokowego; obrzęk powiek i spojówek) i powikłaniami wewnątrzczaszkowymi ( zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych; zapalenie szpiku kości czaszki; ropień mózgu; ropień pod- i nadtwardówkowy). Ile trwa zapalenie zatok? Zapalenie zatok trwa od 3-4 tygodni (ostre zapalenie zatok) do ok. 8 tygodni. Jeśli zapalenie utrzymuje się dłużej – mamy do czynienia z przewlekłym zapaleniem zatok. Jak leczyć zapalenie zatok? Leczenie zapalenia zatok zależy od przyczyny choroby i miejsca występowania zapalenia. Jeśli przyczyną zapalenia zatok są bakterie, przepisywane są antybiotyki. Jeżeli zapalenie zatok wywołały wirusy, zlecane jest leczenie objawowe (przepisywane są krople, które zmniejszają stan zapalny błony śluzowej nosa). W leczeniu ostrego zapalenia zatok stosuje się inhalacje (pomóc mogą nawet inhalacje pary wodnej); płukanie nosa roztworami soli fizjologicznej. W leczeniu objawowym ostrego zapalenia zatok stosowane są niesteroidowe leki przeciwzapalne, czasami glikokortykosteroidy donosowe i leki sterydowe. W przypadku przewlekłego zapalenia zatok celem leczenia jest określenie przyczyny nawracającego stanu zapalnego. Diagnostykę może przeprowadzić laryngolog – czasami przyczyną nawracającego zapalenia zatok może być alergia (np. alergiczny nieżyt nosa) lub skrzywienie przegrody nosa. Antybiotyki na zapalenie zatok W leczeniu farmakologicznym zapalenia zatok w pierwszej kolejności zalecane są zwykle niesteroidowe leki przeciwzapalne. Czasami uzupełnieniem leczenia farmakologicznego są leki obkurczające naczynia błony śluzowej nosa, leki mukolityczne i glikokortykosteroidy donosowe. Jeśli przyczyną zapalenia zatok jest infekcja bakteryjna, zapalenie ma charakter nawracający, a leczenie objawowe nie przynosi skutków, przepisywane są antybiotyki. Antybiotyki na zapalenie zatok dobierane są w zależności od rodzaju bakterii chorobotwórczych i miejsca występowania stanu zapalnego. Rolą antybiotyków w leczeniu zapalenia zatok jest zapobieganie namnażania bakterii. Przepisanie antybiotyków może też być konieczne, jeśli w przebiegu zapalenia zatok występują powikłania, a leczenie w warunkach domowych nie przynosi rezultatów. Jakie antybiotyki na zapalenie zatok? amoksycylina (Amoxicillinum) – półsyntetyczny antybiotyk z grupy penicylin; na amoksycylinę wrażliwe są: gronkowce, paciorkowce, laseczki wąglika i dwoinka zapalenia płuc. Antybiotyk ten stosuje się w leczeniu zakażeń górnych i dolnych dróg oddechowych, zapaleń ucha środkowego i zatok. lewofloksacyna (Levofloxacinum) – lek działa przeciwbakteryjnie poprzez oddziaływanie na enzymy odpowiedzialne za namnażanie DNA w komórce bakteryjnej. Lewofloksacyna stosowana jest w leczeniu ostrego bakteryjnego zapalenia zatok, pozaszpitalnego zapalenia płuc, zakażeniach dróg moczowych, zakażeniach skóry i tkanek miękkich. klarytromycyna (Clarithromycinum) – antybiotyk ten stosuje się w zakażeniach górnych i dolnych dróg oddechowych, zakażenia skóry (liszajec, róża, zapalenie mieszków włosowych), zakażenia ran. Klarytromycyna należy do grupy makrolidów. Substancja wnika do komórki bakteryjnej i w niej blokuje syntezę białek, poprzez połączenie się z rybosomem i zablokowanie jego funkcji. azytromycyna (Azithromycinum) – stosuje się ją do leczenia zakażeń dolnych i górnych dróg oddechowych, zapaleń płuc, zatok, zakażeń skóry, trądziku. Azytromycyna należy do grupy makrolidów. Azytromycyna łączy się z rybosomami w komórce bakterii, co powoduje, że nie są one w stanie syntetyzować białka.

W leczeniu jakich chorób stosowany jest Zinnat Antybiotyk Zinnat przydaje się tam, gdzie sytuacja zdrowotna od początku wygląda poważnie lub gdy w trakcie leczenia innym antybiotykiem dochodzi pogorszenia lub komplikacji. Wtedy potrzebne jest mocne uderzenie. Zinnat ma bardzo dobre opinie co do jego skuteczności i wygody stosowania. Drobnym problemem niekiedy mogą okazać się dolegliwości układu pokarmowego podczas jego stosowania - bóle brzucha, brak apetytu, nudności, biegunki to się może czasem przydarzyć. Poza tym, że Zinnat należy do antybiotyków bakteriobójczych, dowodem na to że dysponuje on solidną siłą jest to że jest szeroko stosowany w szpitalach. Tam nie ma miejsca na niesprawdzone rozwiązania. Ciężkie zapalenia oskrzeli, zapalenia płuc, ostre zakażenia dróg moczowych, ropne zapalenia skóry... lista chorób w których Zinnat może okazać się niezbędny jest bardzo długa. Wyjątkowo skuteczny Zinnat jest antybiotykiem o uniwersalnym działaniu, ale zazwyczaj jest używany do leczenia poważniejszych schorzeń, takich jak: zapalenie zatok krtań zapalenie ucha (środkowego) zapalenie oskrzeli zapalenie płuc zapalenie pęcherza moczowego zapalenie miedniczek nerkowych poważniejsze stany zapalne skóry pogryzienia przez zwierzęta rzeżączka borelioza Postacie, dawki i ceny Zinnatu Antybiotyk Zinnat (inaczej cefuroximum, cefuroksym) występuje w kilku postaciach. Zawiesina jest najczęściej stosowana u małych dzieci, a tabletki u młodzieży i osób dorosłych. Zinnat granulat do zawiesiny Dawka: 125 mg/5 ml Opakowanie: but. 100 ml Odpłatność: 50% Cena po refundacji: 17,74 zł Cena 100%: 35,48 zł Zinnat granulat do zawiesiny Dawka: 125 mg/5 ml Opakowanie: but. 50 ml Odpłatność: 50% Cena po refundacji: 10,68 zł Cena 100%: 19,55 zł Zinnat granulat do zawiesiny Dawka: 250 mg/5 ml Opakowanie: but. 50 ml Odpłatność: 50% Cena po refundacji: 17,74 zł Cena 100%: 35,48 zł Zinnat tabl. Dawka: 125 mg Opakowanie: 10 szt. Odpłatność: 50% Cena po refundacji: 10,95 zł Cena 100%: 15,43 zł Zinnat tabl. Dawka: 125 mg Opakowanie: 14 szt. Odpłatność: 100% Cena 100%: 17,67 zł Zinnat tabl. Dawka: 250 mg Opakowanie: 10 szt. Odpłatność: 50% Cena po refundacji: 14,71 zł Cena 100%: 23,68 zł Zinnat tabl. Dawka: 250 mg Opakowanie: 14 szt. Odpłatność: 100% Cena 100%: 29,48 zł Zinnat tabl. Dawka: 500 mg Opakowanie: 10 szt. Odpłatność: 50% Cena po refundacji: 21,80 zł Cena 100%: 39,74 zł Zinnat tabl. Dawka: 500 mg Opakowanie: 14 szt. Odpłatność: 50% Cena po refundacji: 27,68 zł Cena 100%: 52,79 zł Dawkowanie leku Zinnat Zinnat zażywa się w czasie posiłku. Tabletek nie należy ich rozgryzać, łamać ani kruszyć. Dorośli i dzieci o wadze ciała powyżej 40 kg Dawka 1 tabletka 250 mg 2 razy dziennie czyli w odstępach co 12 godzin jest stosowana w leczeniu: anginy ostrego zapalenia zatok zapalenie pęcherza moczowego odmiedniczkowe zapalenie nerek zakażenia skóry i tkanki podskórnej Dawka 1 tabletka 500 mg 2 razy dziennie czyli w odstępach co 12 godzin jest stosowana w leczeniu: ostrego zapalenie ucha (środkowego) pogorszenia przewlekłego zapalenia oskrzeli (POChP) początkowej fazie boreliozy (czyli chorobie z Lyme) Dzieci o wadze ciała poniżej 40 kg U małych dzieci dawkę antybiotyku należy dostosować (obliczyć) stosownie do wagi ciała. Lżejsze zakażenia 10 mg na kilogram wagi ciała 2 razy na dobę, maksymalnie 125 mg dwa razy na dobę. Cięższe zakażenia 15 mg na kilogram wagi ciała 2 razy na dobę, maksymalnie 250 mg dwa razy na dobę. Przeciwskazania Kiedy nie stosować Zinnatu uczulenie (alergia) na podstawowe składniki Zinnatu, lub jakiś z pozostałych składników pomocniczych występowanie ciężkich powikłań alergicznych po antybiotykach w przeszłości uczulenie (alergia) na jakieś antybiotyki pokrewne lub zbliżone w Zinnatu Przed zaczęciem stosowania Zinnatu, należy poinformować lekarza o wszelkich alergiach i uczuleniach na leki, pokarmy i substancje chemiczne. Lekarz powinien wiedzieć o wszystkich przyjmowanych aktualnie lub ostatnio lekach, w tym tych, wydawanych bez recepty. Skutki uboczne Choć rzadko występuje trzeba zawsze pamiętać o reakcji alergicznej lub ciężkiej i czasem groźnej reakcji skórnej. Poniżej opisano te skutki uboczne Zinnatu: silnie swędząca wysypka na skórze (wykwity, bąble, pęcherze, plackowate zaczerwienia itp.) obrzęk, na twarzy, warg, powiek lub wewnątrz jamy ustnej może utrudniać oddech bardzo dużo wysypki na skórze, bąble, które pękają i tworzą rany i ranki, szczególnie wokół ust, nosa, oczu i narządów płciowych rozległe złuszczanie się skóry (ponad 30% powierzchni ciała w sączących ranach), martwica toksyczno-rozpływna naskórka zmiany grzybicze głównie w ustach (pleśniawek) i na narządach płciowych ciężka, nieustępująca biegunka zwykle z krwią i śluzem, bólami brzucha i gorączką. reakcja Jarischa-Herxheimera przy leczeniu boreliozy może wystąpić wysoka gorączka, dreszcze, bóle mięśni i głowy oraz wysypka na skórze. To reakcja Jarischa-Herxheimera. Objawy te zwykle utrzymują się od kilku godzin do doby. Nie świadczą o ciężkości choroby, ale paradoksalnie o procesie leczenia. Jeśli wystąpią skutki uboczne (nawet inne niż wymienione powyżej) zgłoś się do lekarza pierwszego kontaktu lub na ostry dyżur. Często: zakażenia grzybicze (grzybica) bóle głowy zawroty głowy biegunka nudności, ból żołądka w wynikach badań krwi: wzrost liczby pewnego typu białych krwinek (eozynofile) nieprawidłowe próby wątrobowe Niezbyt często: wymioty wysypki skórne w wynikach badań krwi: spadek liczby płytek krwi (możliwa gorsza krzepliwość krwi) spadek liczby białych krwinek nieprawidłowy, dodatni test Coombsa Rzadko: groźna, ciężka i nieprzechodząca biegunka w trakcie stosowania lub już po zakończeniu leczenia antybiotykiem (koniecznie zgłoś się do lekarza) reakcje alergiczne uszkodzenia skóry, różnego stopnia gorączka polekowa zażółcenie oczu lub skóry zapalenie wątroby w wynikach badań krwi: anemia hemolityczna (rozpad krwinek czerwonych) Proszę nie lekceważ skutków ubocznych. Gdy pojawi się jakiś objaw uboczny lub niepożądane skutki, nawet te niewymienione w ulotce, należy skontaktować się lekarzem pierwszego kontaktu lub do pomocy doraźnej (pogotowie, SOR). Refundacja leku Zinnat Poziom refundacji LEK DAWKA ILOŚĆ REFUNDACJA Zinnat granulat do zawiesiny125 mg/5 mlbut. 100 mlTAK Zinnat granulat do zawiesiny125 mg/5 mlbut. 50 mlTAK Zinnat granulat do zawiesiny250 mg/5 mlbut. 50 mlTAK Zinnat tabletki125 mg10 Zinnat tabletki125 mg14 Zinnat tabletki250 mg10 Zinnat tabletki250 mg14 Zinnat tabletki500 mg10 Zinnat tabletki500 mg14 Lek Zinnat jest refundowany przez Narodowy Fundusz Zdrowia (NFZ), ale nie wszystkie postacie lub dawki. Oznacza, to że lek refundowany w każdej aptece można ten lek kupić ze zniżką, po tej samej cenie. Jest to w pewnym sensie cena urzędowa. Niektóre, dawki lub postacie leku Zinnat nie są refundowane przez Narodowy Fundusz Zdrowia (NFZ). Oznacza, to że w aptece kupujemy je bez zniżki, w cenie rynkowej czyli na 100%. Pamiętajmy o tym, że w każdej aptece ich cena może być różna, ponieważ każda apteka sama ustala swoją rynkową cenę leku nierefundowanego. Różnica w cenie może być całkiem spora. Co warto wiedzieć ? Lek nierefundowany może mieć wiele sporo tańszych zamienników. Trzeba zapytać o to w aptece (lub u lekarza). Wyjątkowo może się zdarzyć, że lek refundowany ma dokładny nierefundowany zamiennik (odpowiednik), który w jakiejś aptece może okazać się tańszy od leku refundowanego. Zinnat jest dostępny w aptece na receptę. Zamiennik leku Zinnat granulat w dawce 125 mg/5 ml LEK ILOŚĆ REFUNDACJA PŁATNOŚĆ CENA (zł) Ceroximbut. 100 mlTAK50%17,62 Ceroximbut. 50 mlTAK50%11,28 Zamiennik leku Zinnat granulat w dawce 250 mg/5 ml LEK ILOŚĆ REFUNDACJA PŁATNOŚĆ CENA (zł) Ceroximbut. 100 mlTAK50%33,83 Ceroximbut. 50 mlTAK50%17,62 Zamienniki leku Zinnat tabletki w dawce 125 mg LEK ILOŚĆ REFUNDACJA PŁATNOŚĆ CENA (zł) Bioracef10 Bioracef14 Tarsime10 Xorimax 12510 Zamienniki leku Zinnat tabletki w dawce 250 mg LEK ILOŚĆ REFUNDACJA PŁATNOŚĆ CENA (zł) Bioracef10 Bioracef14 Cefuroxime Aurobindo10 Cefuroximum 123ratio10 Ceroxim10 Ceroxim20 Furocef10 Furocef14 Novocef10 Tacefur10 Tarsime10 Xorimax 25010 Xorimax 25014 Zamur 25010 Zamur 25014 Zinoxx10 Zamienniki leku Zinnat tabletki w dawce 500 mg LEK ILOŚĆ REFUNDACJA PŁATNOŚĆ CENA (zł) Bioracef10 Bioracef14 Cefuroxime Aurobindo10 Cefuroximum 123ratio10 Ceroxim10 Ceroxim20 Furocef10 Furocef14 Novocef10 Tacefur10 Tarsime10 Xorimax 50010 Xorimax 50014 Zamur 50010 Zamur 50014 Zinoxx10 Zinnat ulotka Ulotka informacyjna leku Zinnat znajduje się tutaj. (format PDF). Oficjalna informacja Instytutu Leków o leku Zinnat znajduje się tutaj. (format PDF). Zinnat a alkohol Nie wolno spożywać alkoholu podczas zażywania leku Zinnat. W przeciwnym razie może dojść do groźnych dla zdrowia powikłań i komplikacji. Zinnat a dieta Lek Zinnat należy zażywać podczas posiłku, co ma na celu zwiększenie jego wchłaniania i zmniejszenia podrażnienia żołądka przez ten lek po posiłku na czczo. Zinnat w ciąży i okresie karmienia piersią Zinnat w ciąży tak jak wiele innych leków jest przeciwwskazany. W rzadkich i poważnych przypadkach może zajść konieczność jego zastosowania, ale jedynie, wtedy gdy lekarz uzna to za konieczne. Jeżeli kobieta karmiąca piersią zażywa Zinnat to on do mleka. Trzeba to wziąć pod uwagę i zastosować do wskazań pediatry. Ilość antybiotyku w mleku kobiety karmiącej piersią można zmniejszyć przez zażywanie leku dopiero po karmieniu dziecka. Uwaga! Zinnat może wpływać na zmniejszenie skuteczności tabletek antykoncepcyjnych. Zinnat opinie Podziel się swoją opinią Proszę osoby, które leczą się lub leczyły się lekiem Zinnat o opinie na temat działania tego leku, jego wad, zalet i ewentualnych działań ubocznych. Opinie proszę zamieszczać w komentarzach pod postem. Dziękuję !